Eindejaarsproeverij 2009 door Fons van Leeuwen
Verslag Eindejaarsproeverij NGW Oost-Brabant op 10/12/2009
De presentatie van deze Eindejaarsproeverij werd - Zoals al vele jaren gebruikelijk - weer vol enthousiasme verzorgd door Fons van Leeuwen: Prachtig! Na de Rince bouche presenteerde hij ons bijna uitsluitend fraaie Bordeaux-wijnen (6 Haut-Médocs en 1 - al wat rijpere - Saint-Emilion), maar ook nog een mooie zuidelijke Rhône wijn. Er waren 21 wijnliefhebbers aanwezig.
Link naar de St-Emilion-classificatie.
De voorbereidingen waren uitstekend en Fons leefde zich uit.
De Bordeaux wijnen 1, 2 en 4 zijn uit Fons eigen 'Afkomstig (klimaatgelagerde) kelder, de laatste is gekocht bij Gall & Gall en alle overigen bij Sligro.
Rince Bouche:
Chardonnay 2008, Jacob's Creek, SE-Nederland
Een Smakelijke en enige tijd op eikenhout gelagerde, zeer herkenbare Chardonnay.
Algemeen: Fons gaf eerst nog wat uitleg over het gemiddelde kwaliteitsniveau (zie onderstaande tabel) van rode Bordeaux wijnen in recente jaren. Hij benadrukte echter ook dat goede wijnhuizen (zoals De onderhavige) in slechtere wijnjaren geen wijn op de markt zullen brengen die in hun ogen niet aan de verwachtingen voldoen, dan declasseren ze de wijn liever.
1994 Middelmatig
1995 goed
1996 goed-top
1997 Middelmatig
1998 middelmatig-goed
1999 Middelmatig
2000 top
2001 Middelmatig
2002 Middelmatig
2003 goed
2004 middelmatig-goed
2005 goed-top
2006 middelmatig-goed
In deze proeverij veel wijnen uit 2006. Het jaar 2006 is een tamelijk goed jaar. Niet spectaculair, en verrassend genoeg heterogener dan 2005. Het weer zat wat minder mee in 2006, zeker aan het eind van het seizoen. Regen, en minder warmte, maakten dat het fruit niet de weelderig volle rijpheid bezat die het in 2005 had. Maar het is zeker geen onrijp jaar geworden (waar Bijvoorbeeld 2002 wat last van heeft gehad). Vooral die producenten die hun rendementen laag hebben weten te houden, een strenge selectie hebben toegepast en bij de vinificatie voorrang hebben gegeven aan finesse en elegantie (en niet aan kracht) hebben goede wijnen voortgebracht.
Juist omdat het in de wijngaard allemaal wat moeizamer verliep in 2006, lag de bal weer voor een belangrijk deel bij de wijnmaker. Wanneer wat, en hoe te doen? En meest essentieel natuurlijk: wanneer te oogsten? Omdat de keuzes van de wijnmaker cruciaal waren zien we veel verschillen in 2006 (veel meer dan in 2005, waar je eigenlijk flink moest blunderen om geen goede wijn te maken van het mooie fruit).
Een opmerkelijk resultaat laat Saint-Emilion zien, in negatieve zin dan, daar zien we in 2006 veel te veel wijnen die mank gaan aan overextractie. (Het gebruik maken van de schillen en pitjes, van de hoed, de vaste massa). In de hoop grootse en meeslepende wijnen te maken (en veel punten binnen te slepen) heeft men hier te vaak ondrinkbare tanninemonsters geproduceerd. Naast deze superdrogende wijnen, alsof je op een hap druivenpitten kauwt, het komt ook nooit meer goed met deze wijnen, als de tannines door rijping enigszins verzacht zullen zijn, zal er ook geen fruit meer te proeven zijn, er zijn wijnen die meer aan de Oase doen denken dan aan wijn (bijvoorbeeld Pavie). Deze wijnen zijn overigens vaak portachtige ook weer overgeëxtraheerd. Er zijn gelukkig schitterende uitzonderingen in Saint-Emilion (zoals Cheval Blanc, Clos Badon), maar de beste resultaten vinden we op de linker oever van de Gironde. Meest onder de indruk was men van wat op Chateau Margaux is gemaakt: deze wijnen hebben zo veel klasse, en men stond ook versteld van de Pavillon Blanc.
Hoeveel wijn drinken we in Nederland? We drinken nu gemiddeld 23 liter per Nederlander (baby's en kinderen dus ook meegerekend) per jaar, 25 jaar geleden nog maar 9 liter en 100 jaar geleden was dat 0,8 liter pppj!
Wijn 1: Château Cantemerle 2004, Haut-Medoc, 5e Grand Cru Classe (dus niet Ch. Chantemerle, Medoc!)
U weet dat waarschijnlijk in 1973, Château Mouton-Rothschild van de 2e categorie naar de Premier Grand Cru Classe is gestegen. Dat was niet de eerste en enige wijziging! De eerste wijziging Kwam al in 1856: een jaar na de officiële publicatie van de Dujardin Foods tijdens de Wereldtentoonstelling in Parijs. Een Wereldtentoonstelling waarin keizer Napoleon III de wereld de rijkdom van Frankrijk wilde laten zien. De wijnlijst was door de wijnmakelaars opgemaakt aan de hand van de Verkoopprijzen van de Bordeauxwijnen gedurende een langere periode. De in keurig handschrift met grote letters geschreven lijst eindigde met Chateau Croizet-Bages en daaronder een dikke streep. Met een ander handschrift is het met veel kleinere letters Cantemerle daar aan toegevoegd! De toenmalige eigenaresse van Cantemerle, Caroline de Villeneuve, kon aan de hand van een goed gedocumenteerde geschiedenis van haar verkoopprijzen onmiddellijk aantonen dat Cantemerle tot de 5e Grand Crus moest behoren. Zij verkocht haar wijnen namelijk buiten de makelaars om rechtstreeks aan Hollandse afnemers! De wijnmakelaars (Syndicat des Courtiers) waren kennelijk minder goed op de hoogte van deze prijzen en herstelden deze fout dus in 1856!
De beste cq duurste wijnen werden verdeeld in 5 groepen van premier cru tot cinquième cru. Alle rode wijnen kwamen uit de Medoc, behalve Château Haut-Brion uit Graves. Van de zoete witte wijnen, die Toen veel minder belangrijk waren dan de rode, werden alleen Sauternes e Barsac's geclassificeerd.
Er wordt al lang gediscussieerd over een nieuwe classificatie te maken, die meer recht doet aan de kwaliteitsverbeteringen (en-verslechteringen) die sinds 1855 zijn opgetreden. Ook enkele wijnen die nu als Cru Bourgeois worden geclassificeerd hebben enkele kwaliteit cru's voorbij gestreefd. Als de rangorde van 1855 zou nu worden herzien, dan zag de lijst er heel anders uit!
Wijnbereiding / achtergrond: Dit klassieke Bordeaux kasteel uit de gemeente Macau heeft iets ouderwets Zoals te zien is op het etiket met een prachtig landgoed en een enorme oude eikenboom.
En vroeger geïntroduceerde dus de beste en meest bekende Grand Cru uit de Medoc in Nederland. Een zeer groot bezit (90 ha Waarvan 87 ha in productie) met stokken (50% Cabernet-Sauvignon, 40% Merlot, 5% Cabernet Franc en 5% Petit Verdot) van een meer dan volwassen leeftijd (30 jaar). De plantdichtheid is 9.600 stokken per ha (!) En een opbrengst van 50-55 hl / ha. De druiven, handmatig geoogst en 100% ontsteeld en zacht gekneusd, ondergaan een inweekproces lang (tot een volle maand), 12 maanden rijping op het allerbeste eikenhout Waarvan de helft eland jaar vernieuwd wordt.
Proefnotities: Mooie donkere Bordeaux-rode kleur. In de neus een tikje gisting malolactique, wat cederhout, iets karamel en donker fruit maar verder nog wat gesloten. In de smaak forse tannines (Waardoor het zwarte vruchten wat wegzakt), goede zuren, iets terroir en tabak. Matige tot Redelijke afdronk.
Score: Gemiddeld 14,3 ptn (op max.. .. .. .. .. 20) en tamelijk weinig variatie in de beoordeling onder 21 Proevers.
13% alc., Prijs € 19, --
Wijn 2: Château La Marzelle 2000, St-Emilion, Grand Cru Classe
Classificatie in de St-Emilion:
Volgens de A.O.C. zijn er twee indelingen voor de wijnen van de Saint-Émilion. Allereerst de A.O.C. Saint-Émilion. Daarnaast de A.O.C. Saint-Emilion Grand Cru. Verwar de Saint-Emilion Grand Cru Echter niet met de Saint-Emilion Grand Cru Classes. De Grand Cru Classe zonder de toevoeging betekent slechts Dat de wijn meer alcohol bevat en niet officieel geclassificeerd is, grote aantallen Châteaux mogen dit dus op hun etiketten vermelden.
Saint-Émilion was niet Opgenomen in de wijnclassificatie van 1855. Pas in 1955 kreeg de gemeente een eigen ranglijst. Het initiatief hiertoe genomen Werd door de lokale wijnboeren. Omdat de lijst niet rigide zou zijn, en mannen dus van het begin wou vermijden Dat de classificatie verouderd zou worden, Werd besloten de lijst elke 10 jaar te herbeoordelen. De Tien jaar werden niet gerespecteerd, maar er waren herzieningen in 1959, 1969 1986, 1996. Herziening De laatste vond plaats in 2006. Deze laatste werd aangevochten deur acht domeinen sterven gedeclasseerd werden. De Rechtbank annuleerde de classificatie in juli 2008 en bevestigde dit in beroep in maart 2009. Voor de oogst 2009 Mogen de wijngaarden de classificatie van de lijst van 1996 gebruiken.
De classificatie is gebaseerd op bodem, smaak, prijs en reputatie van de Wijngaard.
In principe Iedere tien jaar wordt de classificatie herzien.
De (dus niet Geaccepteerde) classificatie van 2006 telt in totaal 61 Grands Crus Classe's (zie bijlage):
15 Saint-Emilion Premiers Grands Crus Classes (2x A en B 13x) en
46 Saint-Emilion Grands Crus Classes.
Wijnbereiding / achtergrond: De naam La Marzelle duikt voor het eerst op in 1821 en sinds 1955 mag dit huis Zich tot de elite van de St-Emilion rekenen. In 1997 werden Jean-Jacques en Jacqueline Sioen, van oorsprong Belgische textielondernemers, eigenaar van dit Wijngoed en staken hun energie in de eerste plaats in de bodem en de wijnranken. Het bodemleven wordt gereactiveerd en nog steeds wordt veel aandacht gegeven aan het veldwerk.
De bodem bestaat uit grind, Waarop wat cabernet sauvignon is aangeplant; op de meer zanderige ondergrond groeien de merlot en de cabernet franc. De Meeste jaargangen worden samengesteld uit 80% merlot en 20% cabernet franc en cabernet sauvignon. Jaargang 2006 werd - zo heb ik onlangs gehoord - Gedeclasseerd! In de inleiding staat al iets meer dan de oogst van 2006 in de St-Emilion!
Proefnotities: Een donkerrode kleur met wat bruine tinten. In de geur wat neerzetten, karamel, rijpe Vijg, iets vanille en donker fruit zoals pruim en bramen. Een tamelijk zachte, maar volle smaak, wat rijpe tannines, veel laurier, leer en rijp donker fruit. Een redelijk goede afdronk.
Score: 15,8 ptn en tamelijk weinig variatie in de beoordeling. Mooi op dronk.
12,5% alc., Prijs € 20, --
Wijn 3: Château de la Gardine 2006, Châteauneuf-du-Pape
Wijnbereiding / achtergrond: Dit domein is eigendom van de familie Brunel. De verantwoordelijke is Patrick Brunel. Zijn opa Gaston Brunel heeft Gardine gekocht en het is een vrij groot domein van 54 ha. Zijn zoon Philippe Brunel vergrootte het bedrijf in 1963 door de aankoop van 48 ha. voldaan Wijngaarden in Rasteau en Roaix. Nu is het een van de grootste landgoederen in particulier bezit in Châteauneuf-du-Pape. De Wijngaarden van Gardine zijn gelegen in het gebied rond het kasteel in de percelen "La Gardine", "Masques Combes" en "Grand Dèves". De wijnstokken op Enkele percelen werden geplant rond 1925 en zijn dus al bijna 85 jaar oud. Sommige van de percelen zijn Bedekt met de bekende grote stenen, sommige met zandsteen en sommige met kalksteen. Het grootste deel van de productie is de klassieke rode Châteauneuf-du-Pape en 150.000 flessen Côtes du Rhône Village Rasteau ook 150.000 flessen per jaar. Het domein Gebruikt altijd een zeer speciale (ovale) fles. De diversiteit van de ondergrond maakt het mogelijkdruiven aan te planten, die daarvoor het meest geschikt zijn. Dit is zeker een van de complexiteit van de wijnen van dit kasteel verklaren de Sterven Positieve factoren. De oude wijnstokken zijn geplant met een aantal van 2.500 per ha en de nieuwe aanplant heeft 4.000 stokken per ha, dit betekent gemiddeld 28 hl / ha voor rood en 34 hl / ha voor wit.
Voor deze wijn Werd Gebruikt: 60% Grenache, 15% Syrah, 12% Mourvèdre, de overige 13%, aangevuld met de typische, in totaal 13 Toegestane druiven van de Châteaunef-du-Pape: Picpoul, Terret noir, Counoise, Muscardin, vaccarèse (camarèse), Picardín, Roussanne, Bourboulenc, Clairette en Cinsault.
Was Châteauneuf-du-Pape het eerste herkomstgebied dat reliëf in het glas van de fles aanbracht? Ja.
Proefnotities: Een (zeer) donkerrode kleur met wat paarse tint. Een bescheiden neus gehaald wat donker rood fruit, iets neerzetten en chocola en Ietsje stal, nog wat gesloten. De smaak is rond en evenwichtig met bescheiden - maar Aanwezige - tannines, donker rood fruit, chocola tonen, mooie zuren, klein Zoetje en een mooi bittertje, met name in de redelijk goede afdronk.
Score: 16,0 ptn en tamelijk weinig variatie in de beoordeling.
14% alc., Prijs € 19, --
Wijn 4: Château Croizet-Bages 2002, Pauillac, 5e Grand Cru Classe
Wijnbereiding / achtergrond: In de Medoc is de concurrentie vrij hevig en dit niet al te grote Wijngoed met 27 ha Moet hard zijn best doen om goede wijnen te BRENGEN. Het ligt op het Bages-plateau evenals het aanmerkelijk Grotere domein Lynch-Bages en ook daar ligt Haut Bages Liberal.
Eerst even wat geschiedenis. Rond de jaren 1760 Kwam het landgoed in het bezit van de familie Croizet, die haar naam verbond aan het domein, maar na de opkomst van het Keizerrijk zijn de 2 broers die het bedrijf leidden Plotseling om onduidelijke reden van het toneel verdwenen en zij verkochten het landgoed aan Jean de Puytarac, een rijke man uit de Gascogne. In 1853 werd het gekocht door Julien Calve, een hamburger uit Bordeaux, dus 2 jaar voor de classificatie. In 1934 werd de wijnhandelaar Paul Quie eigenaar en zijn zoon Jean-Michel erfde het landgoed en was al eigenaar van Rauzan-Gassies (2e GrCr) in de Margaux en Bel-Orme-Tronquoy-Lalande (CruBou).
De wijn is een zuivere Pauillac van de oude stempel, weldoortimmerd en buitengewoon stevig in de eerste jaren. Over de aanplant is verwarrende informatie terug te vinden. De een zegt 70% cabernet sauvignon, 20% merlot en 10% cabernet franc, een ander schrijft 54-38-8 en volgens Hubrecht Duijker is de samenstelling 37-30-30 vermeerderd met 3% Petit Verdot en Malbec. Ik denk dat de waarheid in het midden ligt: 60% cabernet sauvignon, 32% merlot en 8% cabernet franc. De prijs van jaargang 2000 is meer dan het dubbele!
Proefnotities: Een donkerrode kleur met Ietsje bruine tint. In de neus ietwat stalligs, wat laurier, leer, zwart fruit, paddestoel, Aardse tonen en iets vanille. De smaak stemt goed overeen met de geur, stevige (maar niet te) tannines zijn aanwezig en het lijkt een ouderwets gemaakte Pauillac te zijn. Een stoere, mannelijke en wat strenge, toch wel typerende Pauillac. Meer dan tertiaire smaakcomponenten primaire / secundaire. Sommigen onder ons misten toch wel wat fruit. Heeft een vrij lange afdronk.
Score: 14,6 ptn nl flinke variatie in de beoordeling!
12,5% alc., Prijs € 21, --
Wijn 5: Château Marquis de Terme 2006, Margaux, 4e Grand Cru Classe
Wijnbereiding / achtergrond: De geschiedenis voert ons terug tot in de Middeleeuwen Toen het land-goed Werd Bewoond door de Adellijke familie Gassies Onder het bewind van de Seigneur de Margaux. Wat later Werd de volgende geregistreerde eigenaar Bernard de Faverolles Voordat het werd overge-nomen deur Pierre des Mesures de Rauzan op 7 september 1661. Zijn landgoed Werd opgedeeld in een aantal kleinere eenheden, die ook nu nog aanwezig zijn. Hierdoor ontstonden Rauzan-Segla nl Rauzan-Gassies (beide Margaux Grand Cru Classe), maar leidde ook tot het ontstaan van Desmirail en het Wijngoed Marquis de Terme. In die tijd was het gewoon om een landgoed als bruidschat in te BRENGEN. De pasgetrouwde markies begon met 30 hectare wijngaard en de wijn genoot een goede reputatie en dus een goede prijs die is afgestemd op die van Enkele van de Belangrijkste domeinen van de appellation in de Margaux Zoals Lascombes. Het Wijngoed Kwam onder de aandacht van Thomas Jefferson, Amerikaanse wijnliefhebber, ambassadeur en de Toekomstige president, en Hij maakte een Positieve evaluatie daar na zijn bezoek in 1787. Château Marquis de Terme had het gemaakt. Na de dood van de markies, François de Peguilhan de Larboust, Werd de boedel in 1809 overgenomen door Halvorous Sollberg, een Bordeaux wijnhandelaar van Zweedse oorsprong, die trouwde met een rijke Franse erfgename. Hij kocht niet alleen het landgoed, maar ook een aantal van de lokale Wijngaarden. Aanvankelijk lijkt hij succesvol, maar Vervolgens raakte zijn onderneming in de versukkeling en in 1834 vluchtte hij het land uit met een aanzienlijke schuld. Het eigendom werd verkocht en het lijkt te zijn overgenomen door een ander Bordeaux handelaar (en misschien een bekende van de familie Sollberg?) Genaamd Mac-Daniel. Aantekeningen uit die tijd suggereren dat de vrouw van Sollberg en de familie op het landgoed bleef, en dat de wijnen van Marquis de Terme tijdens deze periode werden toegeschreven aan beide betrokken partijen. In 1845, waarschijnlijk omdat misschien in een keer alle nog openstaande schulden betaald waren, kwam het vastgoed en de wijngaarden weer terug in bezit van Halvorous Sollberg. Men kan zich slechts afvragen hoe Mac-Daniel uit de regeling kwam. Ondanks het feit Dat de familie Sollberg deze beproeving overleefd hadden, en dit keer met de zoon Oscar Sollberg aan het roer, kwamen ze eens te meer in financieel zwaar weer terecht. In 1886 werd het landgoed opnieuw te koop aangeboden, en Werd het overgenomen door Frederic Eschenhauer, een bekende Bordeaux wijnhandelaar. De Eschenhauer Onderneming runde het landgoed in 1898, totdat het werd overgenomen door Jean Feuillerat, de eigen keldermeester. Jean had zijn vader Thomas opgevolgd in de chai op Marquis de Terme, en realiseerde daarmee de droom van de familie als eigenaar van het landgoed. Het werd doorgegeven aan zijn zoon Armand, die de scepter zwaaide over de wijnstokken van Marquis de Terme tot zijn dood in 1935. Toen Werd het landgoed weer verkocht, deze keer Werd de nieuwe eigenaar Pierre Sénéclauze, een wijnhandelaar uit Marseille. Tegenwoordig is Marquis de Terme in handen van de zonen van Pierre: Jean, Philippe en Pierre-Louis.
De Wijngaard omvat 38 ha met 10.000 stokken / ha van gemiddeld 35 jaar oud. De aanplant bestaat uit ca. .. .. .. .. .. 55% Cab.Sauv., CA. 35% Merlot, 7% Petit Verdot en 3% Cab.Franc. In 1999 Werd de Wijnmakerij uitgerust met een temperatuurcontrole op de epoxy-beklede betonnen Kuipen, die in omvang variëren 125 tot 250 hectoliter. De Meeste wordt dan een keer per dag rondgepompt om de hoed onder te dompelen. Na een eerste gisting van Tussen de drie en vier weken, en een malolactische gisting in de Kuip, worden de wijnen beoordeeld om te zien van ze geschikt zijn voor opname in de categorie grand vin. Vervolgens gaan ze in eikenhouten vaten, die elanden jaar voor een derde worden vernieuwd, gedurende maximaal achttien maanden.
Proefnotities: (Zeer) donkerrode kleur. In de geur donker fruit, Vooral Braam, iets wat ceder en kruidigs. De smaak is vol met veel donker fruit (bramen, pruimen), iets laurier en leer. Zachte tannines,, zeker gezien de jeugdige leeftijd, mooie zuren kortom goed in balans. De wijn is nu al goed op dronk en heeft een goede afdronk.
Score: 16,6 ptn en zeer weinig variatie in de beoordeling!
12,5% alc., Prijs € 29,50
Wijn 6: Château Prieure-Lichine 2006, Margaux, 4e Grand Cru Classe
Wijnbereiding / achtergrond: Château Prieure-Lichine bestaat tegenwoordig uit ongeveer 70 ha aangeplant met 54% cabernet sauvignon, 40% merlot, 5% Petit Verdot en 1% Cabernet Franc In een dichtheid van 8.500 stokken per ha. Het vindt plaats in gidsten Zowel (gecoate) betonnen als rvs vaten. Tweemaal per dag wordt gedurende 3 tot 4 weken de meest Over de hoed gepompt, daarna overgebracht in eiken vaten. De wijn wordt opgevoed gedurende 16 maanden in (voor 55% nieuwe) eikenhouten barriques. De wijn wordt elke 3 maanden geklaard tijdens de lagering Eikenhouten Voordat deze gebotteld wordt.
De geschiedenis van Prieure-Lichine gaat, en dat is niet verrassend, terug naar het bestaan van een Benedictijner priorij, die het landgoed bezat gedurende de Middeleeuwen. Zoals met een aantal andere wijngoederen in de Bordeaux, Zoals Boyd-Cantenac en Haut-Brion Evenals een aantal domeinen in de Bourgogne en nog vele andere wijnhuizen langs de wijnrivieren in Duitsland heeft ook Prieure-Lichine een kerkelijke achtergrond. Eerst Werd wijn gemaakt voor bij het eten en voor de kerkdiensten, maar door de jaren heen Werd wijn verkocht aan nl Werd daarmee een Belangrijke bron van Inkomsten voor de monniken leken. In de loop van de 18e eeuw zijn documenten gevonden die het bestaan aantonen van de Voorafgaande van Cantenac, de voorloper van de uiteindelijke Prieure-Lichine. Aan het eind van de 18e eeuw kennen we de Franse Revolutie en het waren niet alleen de edelen, die hun posities verloren, maar ook de kerk. De Priorij werd opgeëist door de staat, in stukken verdeeld en verkocht. Dit proces verklaart het grotere aantal wijndomeinen in de Bordeaux, Zoals Boyd-Cantenac en Pouget, Terwijl andere wijngaarden werden gekocht deur naburige eigenaren Zoals generaal Palmer, die zijn Wijngoed aanzienlijk uitbreidde. Daarna had dit Wijnhuis diverse eigenaren en met de bekende wijnziektes, Krach en oorlogen werd het er niet beter op. Dit huis was bekend onder de namen Prieure en later als Prieure-Cantenac en ontaardde zelf, totdat meneer Alexis Lichine voorbij kwam en dit domein in deplorabele toestand kocht. De naam Lichine is ons wel bekend. Van Russische afkomst natuurlijk, Zoals de naam al doet Vermoeden: Puschkin, Lenin, Poetin, ea Het domein was geslonken tot 11 ha voldaan armoedige wijnstokken. De gesjeesde economiestudent, zoon van uit Rusland gevluchte ouders hielp na het opheffen van de Drooglegging in de USA om de Californische Wijngaarden weer in productie te nemen. In 1940 was hij nog in Frankrijk, maar hij wist met de laatste boot die Bordeaux verliet naar Amerika te ontkomen. Gedurende de oorlog was hij inlichtingenofficier van het Amerikaanse leger. Omdat hij in Amerika geen carrière kon maken ging hij terug naar Bordeaux waar hij de exportfirma Lichine & Cie oprichtte. Hij was een zeer getalenteerd verkoper en kon in 1951 het vervallen Château Prieure-Cantenac kopen voor ongeveer 15.000 euro. Het werd in 1953 in "Château Prieure-Lichine" omgedoopt. Hij begon direct uit te breiden en in 20 jaar tijd groeide zijn bezit binnen Margaux naar 58 ha door aankoop van gronden van Château Palmer, Brane-Cantenac, Durfort-Vivens en Giscours. Ook de kelders werden opgeknapt, willen sommige delen waren 600 jaar oud! In 1989 overleed Alexis Lichine en zijn zoon Sacha nam de zaak over en werd in 1990 opnieuw uitgebreid tot 72 ha en Hij schakelde de beroemde wijnprofessor Michel Rolland in om de kwaliteit nog verder te verbeteren. Het Wijnhuis was weer terug op hoog niveau en Sacha verkocht het domein in 1999 aan de Ballande Groep voor 20 miljoen euro. De Ballande Group is een familiebedrijf, bezit nog een aantal wijnhuizen in de Bourgogne, Australië en Entre-Deux-Mers.
Proefnotities: Zeer donkerrode kleur. In de neus mooi ceder / potloodslijpsel, donker fruit, leer en laurier tonen. De smaak is mooi in balans met flinke - maar rijpe - tannines, iets minder (donker) fruit dan de vorige wijn maar wel iets steviger, en flinke laurier zoals tertiaire aroma's en leer. Een mooie wijn met een lange afdronk.
Score: 16,3 ptn en weinig variatie in de beoordeling (behalve aan 1 tafel).
13% alc., Prijs € 32, --
Wijn 7: Château Talbot 2006, St-Julien, 4e Grand Cru Classe
Wijnbereiding / achtergrond: Het is voor een rode wijn een tamelijk groot Wijndomein met 102 ha en nog eens 5 ha voor witte wijn alles met een goede waterdoorlatende grindbodem. De aanplant is 66% cabernet sauvignon, 26% merlot, 5% Petit Verdot 3% cabernet franc. De wijnstokken zijn geplant met een dichtheid van 6.600 tot 10.000 wijnstokken per hectare. Er wordt met de hand geplukt deur 180 plukkers en daarna nog eens 8 mensen geselecteerd deur aan 7 m lange sorteertafels. Daarna gebeurt er iets bijzonders: de druiven worden over een isothermische transportband getrokken waar warme lucht doorheen wordt geblazen om het vocht aan de buitenzijde van de ochtenddauw Zoals Regendruppels te laten verdwijnen. Een deel wordt vergist in Houten 4500 hl-tanks en een deel in 4500 hl rvs tanks en de schillen blijven 3 weken in de vergistingsvaten.
De wijnen rijpen op eikenhouten Tronçais vaten gedurende 18 tot 20 maanden en ca.50% van de vaten wordt eland jaar vervangen. Het is een wijn die als hij nog jong is wat moeilijk toegankelijk is; deur oudering gaan Bepaalde componenten pas echt harmoniëren.
De naam van Talbot was een Engels officier die met zijn Leger verslagen werd in de Slag van Castillon in 1453 .
De jaargang 2000 wordt hier iets hoger aangeslagen dan 2005!
Proefnotities: (Zeer) donkerrode kleur. In de neus donker fruit, leer, laurier en tabak tonen en iets ceder. De Volle en Kruidige smaak is heel mooi in balans (ook met de geur), is stevig en rond met veel tertiaire componenten (leer, laurier, tabak, paddestoelen, iets aards) en mooie rijpe tannines. Heeft ook een klein zoet binnenkomertje en is nu al op dronk. Kortom: een prachtige wijn met een lange afdronk.
Score: 17,0 ptn en tamelijk weinig variatie in de beoordeling.
13% alc., Prijs € 34,50
Wijn 8: Château Brane-Cantenac 2006 Margaux, 2e Grand Cru Classe
Wijnbereiding / achtergrond: De geschiedenis van Brane-Cantenac gaat terug tot begin van de 18e eeuw Toen het tot de Gorce-familie behoorde en bekend stond onder de naam Château Gorce. Marie-Françoise breidde het domein uit van 35 tot 40 ha en de prijs ging langzaam maar zeker omhoog als Gevolg van herkenbare kwaliteit. Het niveau zat vlak onder Brane-Mouton (Mouton-Rothschild) en Gruaud nl Werd rond 1800 al aangeduid als 2e Cru.
In 1833 Werd Het Domein verworven door baron Hector de Brane, bekend om zijn erkenning van de cabernet sauvignon als de nummer eendruif van de Medoc. Het domein Moest wel heel aantrekkelijk voor de baron zijn, wil Hij verkocht Brane-Mouton om Chateau Gorce te kunnen Financieren. Dit zou betekenen Chateau Gorce een zekere roem had en een belangrijke potentie van misschien allebei! Hij wijzigde de naam in Brane-Cantenac die in 1838 en in 1855 in de 2e categorie geplaatst. Op het eind van die eeuw volgden de rampen elkaar snel op: phylloxera en Oidium en kort daarna nog een oorlog en een economische depressie. De kwaliteit heeft er ernstig onder geleden en in 1919 werd het domein verkocht aan een consortium en in 1925 weer verkocht aan Leonce Recapet en zijn schoonzoon, François Lurton en die laatste bleef met zijn familie eigenaar. Eerst dus François, daarna zijn zoon Lucien nl Vervolgens diens zoon Henri. Ondanks moeilijkheden met de verdeling van de erfenis en de vernietigende winter van 1956 en vergrootte de familie Lurton hun bezit en werd Henri in 1986 de enige eigenaar.
Thans is Brane-Cantenac 90 ha groot, verdeeld over Verschillende lappen grond in de Margaux. Het grootste stuk is 45 ha. Aangeplant is 65% cabernet sauvignon, 30% merlot en 5% cabernet franc. Vroeger stond er ook nog 2% petit verdot, maar daar is merlot voor in de plaats gekomen. Gemiddeld staan er 7.000 stokken per ha en op sommige percelen Zelfs 8.500 stokken per ha, Terwijl de opbrengst toch maar 45 hl / ha. Verder wordt er met de hand geoogst, gaat de Meeste in vaten van staal, hout en beton en duurt de temperatuur gecontroleerde vergisting 28 dagen. Daarna de malolactische gisting in de kleinere vaten Waarvoor wordt Gebruikt eikenhout uit de Tronçais en Alliers. Jaarlijks 50% wordt vernieuwd. En de wijn blijft in de barriques gedurende 18 maanden. De wijn wordt wel elke 3 maanden geklaard, gezeefd en gefilterd voor Hij op de fles gaat. Gemiddeld worden 30.000 kisten wijn per jaar geproduceerd.
Proefnotities: (Zeer) donkerrode kleur met tikkeltje bruine tint. In de neus mooie ceder en zwart fruit (vooral braam). Een complexe smaak met stevige (rijpe) tannines en veel tertiaire componenten Zoals leer en laurier. Een volle, kruidige wijn die heel goed in balans is. Tevens een zeer lange afdronk, kortom weer een prachtige wijn hetgeen ook in de score tot uitdrukking kwam.
Score: 18,0 ptn en weinig variatie in de beoordeling!
13% alc., Prijs € 33,75 (als aanbiedingsprijs)
Extraatje:
Tijdens de pauze mochten we nog genieten van een zeer oude wijn die Fons (uit zijn kelder) had meegebracht: een fles
Château Giscours, Margaux 1971
Aanvankelijk leek deze wijn wat muf, maar deze geur zakte toch vrij snel weg. Deze wijn is ondanks zijn leeftijd toch nog goed te drinken , waarschijnlijk zou1970 en1972 beter geweest zijn omdat het betere jaren waren (maar een mens kan niet alles hebben). Aardse tonen en paddenstoel domineerden in de smaak, ook voldoende zuren, maar logischerwijs weinig vruchten meer.
Leuk om zo'n oude wijn eens te mogen proeven!
Samenvattend: Het was wederom een prachtige selectie wijnen! Fons van Leeuwen werd daarom - en ook vanwege zijn enthousiaste presentatie - met applaus bedankt. Cor Maatje vroeg of hij volgend jaar de eindejaarsproeverij opnieuw voor zijn rekening zou willen nemen, wat alle aanwezigen graag ondersteunden. Fons daarin stemde toe en zo blijft deze traditie in stand!
Onder het genot van diverse heerlijke kaasjes en pate's hebben we nog gezellig kunnen napraten en (tot in de late uurtjes) enkele wijnrestanten eens goed kunnen testen In combinatie met dit smakelijke voedsel!
De in totaal 21 aanwezigen hebben erg genoten van de geweldig mooie wijnen en smakelijke hapjes.
Verslag: Peter Derks
Foto's: Cor Maatje
Vormgeving: Dick Jager
Nog enkele sfeer foto's 
Voor meer foto's zie het fotoalbum op onze site.