MACEDOINE
Het is in onze bailliage inmiddels een aardige traditie geworden het jaar uit te luiden met een proeverij, waarbij uit de kelder van de leden diverse kelderschatten worden opgediept.
Veel leden weten dit te waarderen hetgeen bleek uit de massale opkomst deze avond.
Ook dit jaar waren er weer prachtige wijnen te proeven, hetgeen zou blijken uit de hoge waarderingen van de wijnen. Vanwege de afwezigheid wegens ziekte van Edgar Colson werd de avond geleid door Harry Pallada.
We begonnen met een Saint-Véran, climat “En Combe” 2004 van de Bret Brothers.
Typisch Chardonnay in de neus. Roostertonen van het hout, botertje, en tropisch fruit.
In de mond komt het vetje duidelijk terug. Vrij lange afdronk, mooi in balans.
Deze wijn werd gewaardeerd met 15 punten.
De tweede wijn van de avond werd blind ingeschonken. Raden dus maar. Geur: licht amandel, branderig, licht sherry-achtig, hout, citrusschil, botertje. Licht reductief. De smaak was heel zacht, iets karamel, lange afdronk. Na de onthulling bleek het hier te gaan om een Hospice de Beaune Pouilly Fuissé 2000 van Francois Poissard en werd ingebracht door Har Willems.
Waardering: 15,1
Vervolgens gingen we over naar rood en begonnen met de Fixin 2005 van Michel Defrance.
Meegenomen door Wim van Dongen. Typerende Pinot Noir kenmerken in de geur. Licht stal, framboos, aardbei, kers. De wijn heeft vrij veel zuur en een bittertje, en is vrij licht.
Door Wim zelf omschreven als een alledaagse Bourgogne.
Waardering 14,3
We gingen verder met een generieke Côte du Rhône maar wat voor een!
Domaine Viret, Emergence 2001 ingebracht door Harry Pallada.
Viret werkt volgens principes van de cosmoculture waarover Harry op zijn geheel eigen wijze een enthousiast betoog hield. Minimaal sulfiet gehalte, maar ondanks het feit dat deze
wijn werd gedecanteerd bleef hij staan als een huis.
Brede geur, vijgen, peper, pruimen, laurier, kruiden, chocolade. 15% alcohol.
Heel zacht in de mond, nog stevig, prima balans, mondvol wijn.
Waardering 16,1
Hierna maakten we een uitstapje naar Italië en werden verrast op een Goretti, Le Mure saracene, DOCG Sagrantino di Montefalco 2003. Deze wijn kwam uit de kelder van Rita Engelen. Mooi volle paarse kleur. Gemaakt van 100% Sagrantinodruif. In de neus kersen, peper en rozen. De wijn heeft een hele mooie viscositeit. Dit een echte bewaarwijn met lange adem. Kan nog jaren mee. Stevige zuren en tannines maar dat alles in een uitstekende balans. Grote lengte, grote toekomst voor zich.
Waardering 16,0
Na de pauze was het klassiek Bordeaux dat de klok sloeg. Niemand die zich daar overigens over beklaagde en waarom zou je….
Neem nu bijvoorbeeld Château Prieuré-Lichine AOC Margaux 1997. Toch een grand cru classé (quatrième). Ingebracht door Frank van Gils. Volledig op dronk. Lichtbruin randje, cederhout, pruimen, potloodslijpsel, bessen. Mist wat concentratie door het wat mindere jaar maar is gewoon wel heel lekker.
Waardering 15,6
Als je de proeverij dan kunt vervolgen met Château Smith-Haut-Lafitte AOC Pessac-Leognan, cru classé de Graves 1985 en die wijn nog helemaal in conditie blijkt is dat evenmin reden tot klagen. Mooi belegen, tuillé. Niet teveel over schrijven. Gewoon drinken en genieten. Waren alle oude wijnen maar van deze klasse. Math Solberg was hier geheel voor verantwoordelijk.
Waardering 16,5
Het feest was echter nog niet voorbij. Nog meer moois wilde zich tonen: Chateau Ripeau Saint-Emilion grand cru classé 2005. Ingebracht door Edgar Colson die voor de gelegenheid de honneurs liet waarnemen door Marie-Josée.
Dieprode, paarse kleur. Helder. In de neus zuivel, laurier, cassis, en cederhout.
Uitstekend (bewaar)jaar. De wijn is nu nog te jong maar laat zich wel al prima beoordelen.
Stevige tannines en zuren maar in uitstekende harmonie. Zal heel mooi worden.
Waardering 16,7
De proeverij liep nu langzaam ten einde. Er was echter nog een topper achtergebleven.
Château Beau-Séjour-Bécot, AOC Saint-Emilion grand cru 1990. Meegenomen door Rob Smeets. Deze wijn is nu perfect op dronk en laat zich in volle glorie genieten.
Iets stal, animale tonen, ceder, leer, tabak en laurier. Heel fijn mondcontact. Zacht, subtiel,
met veel lengte. Meer dan uitstekend einde van een zeer geslaagde proeverij.
Waardering 17
Uiteraard lieten alle aanwezigen zich na afloop ook de kazen en het brood nog goed smaken.
Verslag: Ron Budy
PROEFVERSLAGEN:
Château Beau-Séjour Bécot, Saint-Emilion grand cru AOC, 1990
Dit kasteel ligt op een plateau ten westen van de oude stad Saint-Martin de Mazerat. Michel Bécot, die reeds sinds 1929 het 4,5 ha groot Château la Carte bezat, kocht in 1969 Château Beau-Sejour bij en daarna is het Château Beau-Séjour Becot geworden. In 1985 is bij de herklassering hem zijn “Grand Cru classé B”-status ontnomen, omdat hij jaren wijn maakte die amper de 16 punten op 20 haalde. In 1985 is Michel Bécot met pensioen gegaan en hebben de twee zonen Gerard en Dominique het bedrijf overgenomen. In 1996 hebben zij de “classé”-status terug gekregen, omdat zij vanaf 1993 weer wijnen maakten met 17 punten en meer. Hun 2de wijn is La Tournelle de Beau-Sejour Bécot
Het domein heeft 16,5 ha wijngaarden, waarvan 70% merlot, 24% cabernet franc en 6 % cabernet sauvignon op gronden met veel kalk en staartvisfossielen. Er staan 6.200 stokken per ha met een gemiddelde leeftijd van 35 jaar. De wijnstokken worden tot 2 ogen teruggesnoeid en tussen de wijnstokken groeien wilde of gezaaide grassen. Tussendoor doen ze tweemaal bladsnoei en “krenten” met de hand. De opbrengst bedraagt tussen de 30 tot de38 hl/ha.
Vinificatie met de hulp van de bekende oenoloog Michel Rolland.
De druiven worden bij binnenkomst op het domein ontdaan van steeltjes, bladeren en onrijpe druiven.
Dan gaan ze in stalen vaten van 8000 liter met temperatuurcontrole, waarin ze met de hand worden geroerd. De gisting loopt over ongeveer 30 dagen in vat bij een temperatuur van 28 tot 30°C. Daarna wordt de wijn op houten vaten gedaan maar zonder te pompen. De malolactische gisting gebeurt in houten vaten. Voor de rijping gebruiken zij 80 tot 100 % nieuwe eiken barriques gedurende 16 tot 18 maanden met een constante temperatuur van 12°C. De totale productie bedraagt 60.000 flessen.
.
Deze wijn werd beoordeeld met 17/20. Hij heeft een fijne zeer karakteristieke dennengeur en is te omschrijven als een vrij diepe, romige, gemakkelijk toegankelijke Saint-Emilion.
Rob Smeets.
Château Ripeau, Saint-Emilion grand cru classé AOC, 2005
Wij hebben dit kasteel in september 2005 bezocht tijdens de NGW-wijnreis. Het werd sinds 1976 gerund door Mw Françoise De Wilde, van Vlaamse afkomst. Zij was de Jurat (voorzitter) van de “Jurade de Saint-Emilion”, die onze groep met haar confrérie officieel en plechtig heeft ontvangen en ons nadien spontaan uitnodigde op haar wijndomein voor een gratis proeverij. Haar vader was afkomstig van Roeselare, hij is jong in de Franse wijnbouw gaan werken en trouwde met een jonge Française. In 1950 zag hij de kans om Château Ripeau te kopen. Eigenlijk heeft zijn eigenzinnige en ambitieuze dochter Françoise het kasteel groot heeft gemaakt en een paar jaar geleden heeft zij de fakkel doorgegeven aan haar dochter Barbara Coutel en aan haar neefje Louis De Wilde, oenoloog.
Voor de vinificatie volgt men de adviezen van de rondreizende oenoloog Michel Rolland waardoor hun wijnen zelfs Robert Parker kunnen bekoren en hoog scoren. Het gaat hier om wat zwaardere wijnen met een behoorlijke houttoets die een vrij lange rijping nodig hebben om op dronk te komen.
Dit wijngoed bezit 15,3 hectare wijngaarden met een gemiddelde opbrengst van 42 hl/ha. Van deze opbrengst is 82 % bestemd voor deze eerste wijn en 18 % voor de tweede wijn, Roc de Ripeau, een Saint-Emilion grand cru zonder “classé”. Mw De Wilde is ook eigenares van Château Baradol, een gewone Saint-Emilion AOC van andere wijngaarden.
De gemiddelde ouderdom van de wijnstokken is 30 jaar, waarvan 65 % merlot, 30 % cabernet franc en 5 % cabernet sauvignon. Een derde van de stokken (cabernet franc en sauvignon) staat aangeplant op een compacte bruine ijzerhoudende leem die licht stenig is (graveleux). Twee derde (merlot) staat op een goed drainerende kalkrijke bodem van zand en leem. Voor het grootste gedeelte is er grasbegroeiïng tussen de rijen stokken in dubbele guyotsnoei.
Omwille van de koele oceaanwinden wordt aan de noordwestzijde niet ontbladerd, maar enkel vanaf eind augustus aan de zuidoostzijde. Groene oogst van onrijpe trossen beperkt sterk het rendement. Om het juiste plukmoment te bepalen gebeuren er technologische en fenolische controles van de rijpheid, d.w.z. men bepaalt het alcoholpotentieel van het sap en men controleert de nootachigheid van de pitten.
De oogst met de hand vangt midden september aan voor de merlot en tot half oktober voor beide cabernets. De druiven komen terecht in geventileerde kratten van maximum 30 kg, worden op vibrerende tafels ontrist en verder door acht personen op een trieertafel met de hand gesorteerd. De inweking van de gekneusde druiven duurt 4 tot 6 dagen bij een lage temperatuur van 14 °C en daarna volgt een tiendaagse alcoholische gisting met schilcontact onder temperatuurcontrole. De most wordt ondertussen driemaal per dag opgepompt over de schillenhoed. De persing geschiedt met een moderne pneumatische luchtkussenpers. De gisting van de geperste most neemt nog vier weken in beslag.
De volgende lente vindt de malolactische gisting plaats: voor tweederde van de opbrengst op roestvrij stalen tanks en voor eenderde op nieuwe eiken barriques. Voor de verdere rijping gaat het geheel voor 15 maanden op eiken barriques, waarvan 35 % nieuwe en 65 % een- en tweejarige. Na de eiwitklaring en de filtering werden van deze wijn tussen 11 en 13 juli 2007 ongeveer 70000 flessen gebotteld.
Edgar Colson, 1 december 2008
Château Prieuré-Lichine, Margaux AOC, grand cru quatrième classé, 1997
Alexis Lichine, auteur van een wijnencyclopedie, kocht Château Prieuré en verbond er zijn naam aan sinds 1953. De wijngaard is 70 ha. (rood) en erg versnipperd. Men zegt wel: “De wijn is de parel van Alexis Lichine, maar de wijngaard lijkt op een gevallen puzzel”. Niet alle percelen leveren wijn van Grand Cru kwaliteit. Mede dankzij een strengere selectie aan de basis werden de oogsten vanaf 1990 in kwaliteit beter dan voorheen. Daardoor is hij nu een van de toppers van Margaux.
Sacha Lichine nam de leiding over na het overlijden van zijn vader en verkocht het bedrijf in 1999 aan de Groupe Ballande (van Château Barec in Pessac-Leognan), momenteel onder leiding van de heer Justin Onclin uit West-Limburg .
Cabernet sauvignon 55%, merlot 39%, petit verdot ca. 4% en cabernet franc ca. 2%.
Gisting: 1/3 in roestvrij stalen tanks en 2/3 in cementen tanks.
De stokken waren in 1997 gemiddeld 30 jaar oud. Jaarproductie: 300.000 flessen. Prijs nu 31€ en indertijd fl. 50 = € 22,70. Tweede wijn: Château de Clairefont.
Commentaren:
Jean Michel Deluc, maître sommelier :
Oog: helder robijnrood met oranje reflecties.
Geur: finesse en elegantie, complex aroma, koffie, peper, cacao, rokerig, leer, vanille, geconfituurd rood en zwart fruit, framboos, aardbei, braam, aalbes, harmonieus.
Smaak: fruitig, mooie versmelting van zuren en tannines tot de finale. Alle aroma’s uit de neus zijn te proeven, in finale daarbij bitter zoethout en gepeperde munt.
Walraven & Koolhoven: ‘Grand Cru 2001’:
Oordeel 2000: 17/20. De jaren 1996 en 1999 haalden het maximum van deze wijn: 18/20. Soepele, elegante cru, die doorgaans niet al te lang hoeft te rijpen.
Henri Bloem’s Vinotheken, 2000:
Een volle, rijke wijn met een volle, fruitige neus, een delicate smaak met mooie houttonen en een elegante afdronk. De 1997er is in 2003 op dronk en houdbaar tot 2012.
Michel Hénon, 'De almanak voor de Bordeaux wijnen':
Deze wijn is omstreeks 2003 op dronk.
Op internet 2002:
Geur: een fraaie complexe, dikke neus met wat metalen, rumbonen, ronde zoeten, mokka en hout, lichte animale toon.
Smaak: een heerlijke complexe wijn met gebrand hout, rode- en zwarte bessen, lang, dik en sterk. Fraaie tannine en zuren. Deze wijn bewijst weer eens dat 1997 een prima jaar voor Margaux is!
Zelf 2005-2008:
Laurier, vanille, leer en drop.
Mooi op dronk, stevig.
Frank van Gils
Domaine Viret, Emergence, Saint Maurice Côte du Rhône AOC,2001
De wijn op dit domein wordt gemaakt volgens het principe van de cosmocultuur. Cosmocultuur is een landbouwmethode die de fundamentele principes omarmt van organische en biodynamische landbouw. Het gaat om de vier volgende principes:
1. geobiologie. De geobiologie is de studie van de elementen van de aarde, zoals lijnen in de aarde, ondergrondse rivieren, magnetische krachten etc.Het werkt zoals acupunctuur bij mensen, maar dan met natuurstenen menhirs en cosmische punten.
2. planetarische bakens. Zoals de Mayas en Incas al toepasten om plekken in een gunstige positie tot de planeten te bepalen.
3. rekening houden met cosmische straling
4. gebruik maken van de 3 structuren van het waterkristal: tridimite,quartz en silica.
Al deze principes worden bij Viret toegepast samen met de conventionele aanpak van de groei van de wijnstokken en de controle van de wijngaard. Alles is gericht op het creëren van een echte gezonde biotoop waar de wijnstok zelf zorgt voor een natuurlijk afweersysteem, waardoor er geen onnatuurlijke toevoegingen noodzakelijk zijn.
De vinificatie houdt rekening met het volgende:
Materiaal van de hoogste kwaliteit, de oogst moet gezond en op de top van de rijpheid zijn. De druiven moeten goed geselecteerd worden en met de hand geplukt in kleine manden. Ontvangst en transport van de druiven bij aankomst door middel van zwaartekracht. Geen correctieve oenologische praktijken, dus geen toevoeging van gisten, suikers, zuren, tannines, enzymen of vitaminen. Vergisting in kleine containers per grondstuk en afgestemd op het ritme van de seizoenen. Minimaal gebruik van sulfiet (SO2), in het totaal minder dan 10 mg/l voor de witte wijnen. Ook opvoeding per grondstuk apart. Geen filtering en geen toevoeging van sulfiet voor de rode wijnen. Geen steriele filtering van de witte wijnen, enkel een lichte filtering om te klaren.
De doelstelling is alleen wijnen maken die aan deze strenge standaard voldoen. Het handhaven van originele aroma’s en smaak van de wijngaard. Enkel natuurlijke wijnen maken met een sterke identiteit en gezond voor de klanten. Wijnen maken die geen oxidatie ondergaan door de grote mineraliteit. Geef de wijnen lucht bij gebruik.
Het gebouw om de wijn op te voeden.
In 1999 heeft Viret een kelder-kathedraal gebouwd. Eerst werd een ideale plek gekozen vanuit de historie en de oude Egyptische principes van energiestralen, oriëntatie op de zonnestralen, waterkwaliteit en dergelijke en daarna gebouwd als een tempel met gebruikmaking van de gulden snede maatvoering.
De gebruikte materielen zijn:
- natuurstenen blokken van ca 3000 kg per stuk.
- cement met gebruikmaking van lokaal dynamisch water.
- hout.
- verbinding met de aarde door middel van koper
De wijn:
De druivenstokken van gemiddeld 40 jaar oud groeien in een mediterraan klimaat op een terrein gericht op het zuiden, met een hoogte van 250 tot 300 meter op een klei-,zand- en kalkbodem met ronde keien. Grenache, Carignan en de oudste stokken zijn Syrah. Opbrengst tussen de 25 en 30 hl per ha. Lange en zachte vergisting gedurende 30 dagen. Opvoeding in vaten en cuves gedurende 24 maanden.
Commentaar:
Complexe neus met rood fruit, kruiden, truffels, cacao en leer.
Smaak is krachtig en vol, goede structuur. Deze wijn heeft een groot bewaarpotentieel.
Harry Pallada.
Château Smith-Haut-Lafitte, AOC Pessac-Léognan, Cru classé de Graves, 1985
Toen ik deze wijn ongeveer twintig jaar geleden aankocht, kende ik dit wijngoed helemaal niet. Nooit eerder had ik deze wijn gedronken. Voor mij was er maar één land, dat acceptabele wijnen maakte en dat was Frankrijk. Ons Genootschap was toen erg Frans georiënteerd en dan maakte ook de kwalificatie van een “cru classé” toch wel indruk. Daarom was het kopen van zogenaamd betere en duurdere wijnen voor mij een must. En aangezien ik in die tijd ook redelijk goed in de financiën zat, heb ik toen een aantal van deze hoog gekwalificeerde wijnen gekocht.
Mijn hele opzet met de inbreng van deze wijn in de Macedoineproeverij was dus om nu na twintig jaar toch eens samen te bekijken en beoordelen of de toenmalige bewaarwijnen inderdaad nog aan de gestelde verwachtingen voldoen.Ik vind dat mijn opzet niet helemaal is gelukt, in die zin, dat er over het bewaargebeuren eigenlijk nauwelijks is gediscussieerd.
De wijn was nog in een uitstekende staat, voor zijn leeftijd, prettig en zacht van smaak, nog mooi in balans, helemaal nog niet versleten. Hij heeft zijn tijd goed overleefd, maar de vraag blijft of het zinvol was om deze wijnen toen zo duur aan te kopen? In dit licht gezien ben ik toch van mening dat we er toen qua prijs en kwaliteit eigenlijk te gemakkelijk zijn ingetrapt.
Ik heb ook samen met vele andere wijnproevers ervaren dat er nog weinig wijnen gemaakt worden om lang te bewaren. Mijn vraag is dan weer: “Wat doet men dan technisch gezien om de wijnen sneller drinkbaar te maken?” Op biochemisch vlak denk ik, dat men bij de vinificatie wel bepaalde ingrepen zal toepassen. Maar daar verneem je van de wijnboer weinig of niets over.
.
. Solberg, januari 2009
Nota van de webmasters
Dat deze wijn tijdens de proeverij zo positief werd beoordeeld en een waardering van 16,5 op 20 kreeg, bewijst dat het indertijd een uitstekende aankoop is geweest van een topwijn met een groot bewaarpotentieel. De prijs van omgerekend 15,86 EUR voor een magnum lijkt ons zelfs twintig jaar geleden niet erg hoog. Chateau-Haut-Lafitte was en is nog steeds een gerenommeerd wijnhuis.